Tradycyjna medycyna
Chińska medycyna kojarzy się z igłami, aromatycznymi ziołami i substancjami pochodzącymi od zwierząt. A jednak te tradycyjne metody leczenia cieszą się coraz większym szacunkiem naukowców i społeczeństw Zachodu. Na początku XX w. Chińczyków ogarnął sceptycyzm co do wartości praktykowanego od stuleci leczenia. Szczególnie mocno krytykowali je intelektualiści i stronnictwa polityczne - zarówno racjonaliści, jak i komuniści. Ci ostatni represjonowali społeczność medyczną. Konkurencja pomiędzy medycyną zachodnią a chińską ustała po powołaniu Chińskiej Republiki Ludowej, o czym zadecydowały względy praktyczne. Podjęto próbę zintegrowania obu systemów. Podejście to utrzymało się i obecnie opieka zdrowotna w Chinach stanowi połączenie zachodniej nauki i tradycyjnej medycyny chińskiej, choć dominująca rola przypada lecznictwu zachodniemu, zwanemu xiyi. Duże państwowe szpitale (renmin yiyuan) w miastach całego kra-;u oferują chińskie i zachodnie metody leczenia. Szpitale prowadzące wyłącznie terapie medycyny tradycyjnej, zwane zhongyi. są z reguły mniejsze, gorzej wyposażone i trudniej je znaleźć. Chińczycy odwiedzają lekarza praktykującego medycynę zachodnią, kiedy czują, że są bardzo chorzy i potrzebują szybkiego leczenia. Jeżeli problem nie jest bardzo poważny ani pilny, pacjenci przeważnie kierują się do lekarza medycyny tradycyjnej, który lepiej przywróci równowagę w organizmie.